De historie van het Nationale Park De Hoge Veluwe is er een van idealisme en visie. Het Park is een cultureel erfgoed, welke gesticht is aan het begin van de twintigste eeuw door het echtpaar Anton en Helene Kröller-Müller.



Anton was een succesvol zakenman. Hij was een fervent jager en kocht daarom vanaf 1909 in meerdere fasen een jachtterrein, De Hoge Veluwe. Helene was een enthousiast kunstliefhebster en collectioneerde kunst. Samen hadden Anton en Helene een ideaal: natuur en cultuur samenbrengen in het belang van het algemeen.

In de periode 1909-1923 zijn de fundamenten voor het huidige Park gelegd. Het Park werd omrasterd en er werden dieren ingevoerd (moeflons, edelherten en wilde zwijnen). Het woonhuis van de familie, het Jachthuis Sint Hubertus, werd gebouwd en beeldende kunstwerken werden aangekocht. Tevens is men in deze periode begonnen met de bouw van een museum voor de kunstcollectie. Echter, vanaf circa 1923 heerste er een ernstige economische crisis. Het echtpaar moest stoppen met de bouw van het museum. De situatie verslechterde verder en de familie kon het bezit niet zelf meer in stand houden.

In 1935 kwam er een oplossing voor de problemen. Het Park werd ondergebracht in een stichting: Het Nationale Park De Hoge Veluwe. Het Rijk verstrekte aan de stichting een rentedragende, hypothecaire geldlening. De kunstverzameling werd geschonken aan de Staat der Nederlanden en het Rijk bouwde het  museum. Dit is het oude gedeelte van het huidige Kröller-Müller Museum.

Het Kröller-Müller Museum en Park zijn ook vandaag de dag nog twee verschillende organisaties. Hoewel de verantwoordelijkheden gescheiden zijn is er wel veel samenwerking. Dat kan ook niet anders omdat het uitgangspunt, de visie van de stichters, dezelfde blijft: het samenbrengen van natuur en cultuur in het belang van het algemeen.