Stuifzandlandschap is zeldzaam; niet alleen zijn de weidse zandduinlandschappen schitterend om te zien, tevens is het van onschatbare waarde voor zeldzame plant- en diersoorten. Ten tijde van de familie Kröller-Müller was er nog een behoorlijke hoeveelheid stuifzandlandschap. Echter, doordat de bossen in omvang toenamen en de invloed van de wind zodoende afnam, raakte het zand met humus en mosjes bedekt. Zo verdween dit unieke landschap langzaam maar zeker. Tientallen plant- en diersoorten van de rode lijst werden met uitsterven bedreigd. In 2001 en 2002 besloot De Hoge Veluwe, die de taak heeft het voormalig landgoed van de Kröllers te beheren en bewaren, om het stuifzandlandschap weer in ere te herstellen. Er is ongeveer negentig hectare vliegdennen gekapt en van veertig hectare werd de toplaag verwijderd. De onderliggende humuslaag werd afgegraven, waardoor het onderliggende stuifzand weer vrij kwam te liggen. Het resultaat is als vanouds en indrukwekkend: de wind krijgt weer grip op het zand en doet het weer volop stuiven. Als u het stuifzand wilt zien, is het een aanrader om bij de Wildbaanweg recht het gebied in te lopen. Vanaf daar heeft u een prachtig weids uitzicht over het landschap.